Jurisprudentie

Rb: 13-jarige jongen steekt met mes, beroep op wapenclausule AVP afgewezen

  • Rechtbank Noord-Nederland
  • 20 september 2017
  • ECLI:NL:RBNNE:2017:3560
  • C/19/114097 / HA ZA 16-68

Een 13-jarige jongen steekt leeftijdgenoot met een mes, die daardoor ernstig letsel oploopt. De dader doet een beroep op de AVP van zijn ouders. De verzekeraar beroept zich op uitsluitingsclausule voor wapens en stelt dat de wapenclausule helder is: alle schade in verband met het bezit of gebruik van wapens is niet verzekerd. Dat het wapen in dit geval is gebruikt door een kind van 13 jaar oud doet daaraan niets af. De rechtbank oordeelt dat de stelling van verzekeraar dat de wapenclausule “volstrekt niet” op enige wijze onduidelijk zou zijn niet overeind blijven. Bij de uitleg van de wapenclausule is op zijn minst twijfel mogelijk over of de clausule schade door gebruik van een wapen door een dertienjarige uitsluit van dekking. Dat betekent dat de voor de belanghebbenden gunstigste uitleg voorgaat en dat de verzekeraar geen beroep op de wapenclausule toekomt.

Lees verder

Vaknieuws

EU gaat verouderde richtlijn voor autoverzekeringen aanpassen

  • Assurantie Magazine
  • 28 juli 2017

De Europese Commissie wil slachtoffers van een verkeersongeval in de EU beter beschermen tegen gedoe met de autoverzekering. De EU-regels voor de afwikkeling van een ongeluk in het buitenland, of een ongeval in eigen land waarbij iemand uit een ander EU-land is betrokken, worden niet overal hetzelfde toegepast. Dat stelde EU-commissaris Valdis Dombrovskis (Financiële Diensten) op vrijdag 28 juli 2017 in Brussel, aldus ANP.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof formuleert vragen over registratie WAM-dekking na ongeval

  • Hof Den Haag
  • 27 juni 2017
  • ECLI:NL:GHDHA:2017:1721
  • 200.192.239/01

In een tweetal zaken waarin het Waarborgfonds is betrokken staat tussen partijen vast dat het ongeval plaatsvond voordat de verzekeraar om dekking werd gevraagd en verzekeraar registreerde bij de RDW. Het Waarborgfonds beroept zich op het hof Arnhem van 30 augustus 2011 ECLI:NL:GHARN:2011:BS1086 dat jegens benadeelde de dekking per 0:00 uur ingaat. Het hof stelt daarover prejudiciële vragen aan de Hoge Raad.

Lees verder

Vaknieuws

Pleidooi voor vergoeding schade slachtoffers misdrijven via aansprakelijkheidsverzekering

  • Assurantie Magazine
  • 1 juni 2017

Slachtoffers van een misdrijf moeten hun schade ook kunnen regelen via de aansprakelijkheidsverzekering van de dader. Hiervoor pleit advocaat Arlette Schijns naar aanleiding van nieuw wetenschappelijk onderzoek naar de mogelijkheden om schadevergoeding aan slachtoffers van misdrijven te vereenvoudigen. Nu zijn slachtoffers van misdrijven nog aangewezen op vaak langdurige civiele procedures om hun schade vergoed te krijgen.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb, deelgeschil: letsel na duw door bestuurder vanuit stilstaande auto; geen vordering op WAM-verzekeraar

  • Rechtbank Den Haag
  • 19 april 2017
  • ECLI:NL:RBDHA:2017:5212
  • C/09/524490

Verzoeker geeft, zittend op zijn fiets, een klap op een bestelbus, omdat hij meent dat deze een gevaarlijke situatie creëerde. Daarop pakt de bestuurder van de bus (verweerder) verzoeker vanuit het openstaande raam vast, waardoor verzoeker uit balans raakt en een breuk in de knie oploopt. Verweerder is hiervoor aansprakelijk. 1. De rechtbank oordeelt dat verzoeker geen vordering heeft op de WAM-verzekeraar ex art. 3 lid 1 WAM. De rechtbank is van oordeel dat het feitencomplex wel te duiden als een ruzie die zijn oorzaak vindt in het verkeer, maar niet als een verwezenlijking van het risico dat verbonden is aan het gemotoriseerd verkeer. Verzoeker is dan ook niet aan te merken als verkeersslachtoffer; zijn schade houdt geen verband met een risico dat eigen is aan het gebruik van een gemotoriseerd voertuig. 2. Kosten deelgeschil: € 4.055,64.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb: onvoldoende onderbouwing van schadeposten

  • Rechtbank Limburg
  • 26 mei 2017
  • ECLI:NL:RBLIM:2017:3843
  • 4641603 \ CV EXPL 15-12534

De kantonrechter is van oordeel dat de noodzaak van ergonomische aanpassingen van keuken, toilet en badkamer op onvoldoende wijze zijn onderbouwd. Zo ontbreken medische verklaringen die de zienswijze van eiseres zouden kunnen ondersteunen. Daarbij komt dat eiseres offertes heeft overgelegd die niet zien op aanpassingen van de diverse ruimtes, maar complete vervanging van zowel keuken, toilet en badkamer. Niet valt in te zien waarom complete vervanging noodzakelijk is. Eiseres heeft daaromtrent niets althans volstrekt onvoldoende gesteld, toewijzing € 500. Kosten van kapper en pedicure zijn niet noodzakelijkerwijs direct voortvloeiend uit het ongeval. Ook in een normale situatie zouden dergelijke kosten wellicht eveneens zijn gemaakt. Verder staat niet vast dat de kosten voor juridische bijstand voor rekening van eiseres zullen komen. Verder toewijzing fysiotherapie € 3.744,00.

Lees verder

Jurisprudentie

HR: bij aansprakelijkheid q.q. voor zoon, pro se belang bij proces

  • Hoge Raad
  • 21 april 2017
  • ECLI:NL:HR:2017:757
  • 16/01604

De destijds veertienjarige zoon van eisers heeft de toen vijftienjarige dochter van verweerster doodgestoken, opgehitst door anderen. De rechtbank achtte de ouders als vertegenwoordiger van de zoon en daarnaast voor zichzelf aansprakelijk. Het hof oordeelde in beroep dat deze geen belang hebben bij het beroep omdat zij hetzij als vertegenwoordiger hetzij voor zichzelf aansprakelijk zijn. Linksom of rechtsom moeten zij betalen terwijl; zij als zij voor zichzelf aansprakelijk zijn dekking vinden op hun AVP-polis. Dat is een onjuiste rechtsopvatting omdat het verzekerd zijn niet met zich meebrengt dat de ouders geen belang hebben. (Door veroordeling als vertegenwoordiger van de zoon heeft de benadeelde een vordering op het vermogen van de dader zelf, niet op dat van de ouders van de dader. Dat is anders als de ouders pro se aansprakelijk zijn).

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: uitgegaan moet worden van het acceptatiebeleid van de concrete verzekeraar

  • Hof Amsterdam
  • 4 april 2017
  • ECLI:NL:GHAMS:2017:1195
  • 200.192.737/01

Het staat een verzekeraar in beginsel vrij om bij een verzekering haar beleid te volgen. Daarnaast geldt dat [appellant] uit de aan hem voorgelegde gezondheidsverklaring en toelichting daarop, had behoren te begrijpen dat de gevraagde informatie van belang was voor de beoordeling van het te verzekeren risico. Naar het oordeel van het hof heeft verzekeraar haar acceptatiebeleid voldoende aangetoond. Van dat beleid behoeft niet te worden geabstraheerd. Met name hoeft niet te worden uitgegaan van acceptatiecriteria van een redelijk handelend verzekeraar.

Lees verder

Vaknieuws

Afkoopsom regresrecht Wmo voor verzekeraars lager nu gemeente eigen bijdrage mag vragen

  • Assurantie Magazine
  • 6 maart 2017

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en het Verbond van Verzekeraars hebben hun overeenkomst over het regresrecht aangepast. In 2017 mogen gemeenten wel een eigen bijdrage vragen aan regrescliënten die gebruikmaken van een Wmo-voorziening. Eerder mocht dat niet. Later praten het Verbond en de VNG over een langdurige overeenkomst.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: directe actie van 7:954 BW is geen overdraagbaar recht

  • 20 december 2016
  • ECLI:NL:GHAMS:2016:5508
  • 00.185.193/01

NRL vordert op eigen naam kosten letselschadeberekening op basis van pandakte rechtstreeks van de aansprakelijke AVB-verzekeraar op grond van artikel 7:954 BW (directe actie). Het hof oordeelt dat er geen mogelijkheid is voor een privatieve last (artikel 7:423 BW) in verband met de directe actie. De directe actie is naar haar aard een persoonlijke bevoegdheid die slechts door de benadeelde zelf of namens hem kan worden uitgeoefend en niet door een ander op eigen naam. NRL is daarmee niet bevoegd op eigen naam betaling van de verzekeraar te verlangen.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb: wolven vallen bezoekers aan, letselschade valt niet onder dekking AVB

  • Rechtbank Noord-Nederland
  • 12 december 2016
  • ECLI:NL:RBNNE:2016:5555
  • C/19/115459 / HA RK 16-26

Moeder en kinderen van 5 en 8 lopen letsel op als zij worden aangevallen door wolven in kooi in familiepark/kinderboerderij Oikos. 1. De rechtbank acht het park als bezitter van de wolven (risico-)aansprakelijk voor eventuele schade die de wolven hebben toegebracht. 2. De rechtbank oordeelt dat de aansprakelijkheidsverzekeraar geen dekking behoeft te verlenen. De rechtbank stelt voorop dat het een verzekeraar vrijstaat om in de polisvoorwaarden de grenzen te omschrijven waarbinnen hij bereid is dekking te verlenen. Nergens is vermeld dat tot de verzekerde activiteiten tevens behoort het toelaten van bezoekers, waaronder kleine kinderen, tot een afgesloten gedeelte waar wolven leven. De rechtbank concludeert dat noch de bewoordingen van de polis, noch de wederzijds kenbare bedoeling van partijen een aanknopingspunt biedt voor de stelling dat het incident onder de dekking van de verzekering valt. 3. Kosten deelgeschil: € 6.003-.

Lees verder

Vaknieuws

PIV-Bulletin 2016-5 Voordeelstoerekening: de verhuller onthuld

  • PIV-bulletin
  • 1 december 2016
  • mr. P. Oskam en mr. D.C.A. van den Dungen[1]
  • ECLI:NL:HR:2016:1483

De Hoge Raad komt zo nu en dan terug op een eerder gevaren koers. In een recent arrest van 8 juli 2016 (ABB/TenneT) is dat ook het geval. Een schadeveroorzakend feit kan naast schade ook voordeel opleveren. In sommige gevallen kan het voordeel worden verrekend met het nadeel. Dit wordt voordeelstoerekening genoemd. In het in dit artikel te bespreken arrest staat de voordeelstoerekening centraal.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: vrouw aansprakelijk voor letsel door negeren stoplicht op glijbaan in zwembad

  • Hof Den Haag
  • 5 juli 2016
  • ECLI:NL:GHDHA:2016:1844
  • ECLI:NL:GHDHA:2016:1844

Benadeelde loopt in 2008 letsel op in zwembad in bungalowpark als betrokkene (vrouw van 115 kg) van glijbaan boven op haar terecht komt. 1. Beroep AVP-op vervalbeding wegens late melding verworpen. 2. Naar het oordeel van het hof staat op basis van getuigenverklaringen vast dat betrokkene niet op groen licht heeft gewacht en benadeelde in het water heeft geraakt. Het hof oordeelt dat betrokkene onrechtmatig jegens benadeelde gehandeld, toen zij het rode licht bovenaan de glijbaan negeerde (althans niet wachtte tot het rode licht doofde, ging zitten en vervolgens uitgleed). Van een ongelukkige samenloop van omstandigheden kan in die situatie niet worden gesproken. Ook het sport- en spelargument gaat onder deze omstandigheden niet op, gezien het onmiskenbare belang van het opvolgen van de instructie omtrent het wachten op groen (althans oranje knipperend) licht en de aard en omvang van het gevaar bij schending daarvan. Betrokkene had zich – zeker gelet op haar gewicht – moeten realiseren, dat het negeren van een rood licht gevaarzettend was, welk gevaar zich heeft gerealiseerd.

Lees verder

Vaknieuws

PIV-Bulletin 2016-4 Subrogatie en/of cessie; dat en waarom tijdig nadenken hierover kan lonen!

  • PIV-bulletin
  • 1 oktober 2016
  • mr. C. Banis en mr. L.K. de Haan van V&A Advocaten te Rotterdam

De aansprakelijkheidsverzekeraar komt nogal eens in beeld om te betalen wanneer zich een schadeveroorzakend evenement heeft voorgedaan. Denk bijvoorbeeld aan de AVB-verzekeraar die een bedrijf heeft verzekerd waar een arbeidsongeval plaatsvindt met letsel voor een werknemer tot gevolg. Als het betreffende bedrijf verzekeringsdekking heeft en de werknemer een claim indient bij zijn werkgever, zal de AVB-verzekeraar deze claim in behandeling nemen en, als aansprakelijkheid van het bedrijf gegeven is, de werknemer schadeloos stellen. Wat wij nu zien in de praktijk, is dat bij aansprakelijkheidsverzekeraars de focus pleegt te liggen op dit deel van het werk: de claimbehandeling en schadeafwikkeling. Wij begrijpen dat heel goed en willen aan deze praktijk ook zeker niet afdoen. Integendeel. Het kunnen compenseren van (letselschade)slachtoffers die aanspraak hebben op schadevergoeding, is juist een van de belangrijkste functies van de aansprakelijkheidsverzekering. Geld terughalen, waar mogelijk, is echter ook belangrijk. Soms is de daadwerkelijke boosdoener immers een andere partij of zijn er meerdere aansprakelijke partijen aan te wijzen, al dan niet naast de verzekerde. Over het terughalen van geld op deze andere partij(en), oftewel: het plegen van regres, gaat ons artikel. Meer specifiek, willen wij aandacht vragen voor de hierbij – tijdig! – te maken keuze tussen subrogatie en/of cessie. De ervaring leert ons namelijk dat de keuze voor het één en/of het ander het welslagen van regres kan maken of breken.

Lees verder

Vaknieuws

PIV-Bulletin 2016-3 1 Overgangsrechtperikelen bij verjaring van verzekeringsvorderingen

  • 1 juli 2016
  • Mevrouw mr. S.P.A. Wensink-Vergunst, Bosselaar Strengers Advocaten
  • ECLI:NL:HR:2015:3618

Annotatie bij Hoge Raad, 18 december 2015 (ECLI:NL:HR:2015:3618)

Op 1 januari 2006 is bij de invoering van het nieuwe verzekeringsrecht een specifieke bepaling opgenomen ten aanzien van de verjaring van een rechtsvordering tegen een verzekeraar tot het doen van een uitkering. In art. 7:942 BW is de zogenoemde ‘duurstuiting’ geïntroduceerd: nadat schriftelijk aanspraak is gemaakt op uitkering, gaat pas een nieuwe verjaringstermijn lopen nadat de verzekeraar de aanspraak ofwel erkent, ofwel de aanspraak afwijst op de in het artikel voorgeschreven wijze. Laat de verzekeraar dit na of voldoet de afwijzing niet aan de vereisten uit het artikel, dan loopt er in het geheel geen verjaringstermijn.

Lees verder