Rb, deelgeschil: verzoek om deskundigenbericht in deelgeschil komt niet overeen met voorlopig deskundigenbericht: kosten toegewezen

Samenvatting:

Benadeelde heeft in deelgeschil medewerking van de verzekeraar aan een neurologisch/neuropsychologisch deskundigenonderzoek verzocht. Partijen zijn het eens geworden over benoeming van een deskundige, maar verzekeraar is niet bereid de kosten van het deelgeschil te vergoeden, aangezien benadeelde het verzoek in essentie het gelasten van een deskundigenonderzoek (art. 202 Rv) betreft en benadeelde oneigenlijk gebruik heeft gemaakt van de deelgeschilprocedure. De rechtbank verwerpt het beroep. Het enkele feit dat er ook een andere procedure dan een deelgeschilprocedure mogelijk zou zijn leidt niet tot afwijzing van de kosten. De rechtbank oordeelt dat het verzoek bedoeld is om een struikelblok in de gestagneerde onderhandelingen uit de weg te ruimen Daarna zullen partijen zelf de deskundige benaderen en het onderzoek in gang zullen zetten en afhandelen. Kosten deelgeschil ad € 5117,79 toegewezen.

ECLI:NL:RBNHO:2013:6863
Instantie Rechtbank Noord-Holland
Datum uitspraak 25-07-2013
Datum publicatie 06-08-2013
Zaaknummer C14/144155/HA RK 13-30
Rechtsgebieden Civiel recht
Bijzondere kenmerken Eerste aanleg – enkelvoudig
Op tegenspraak
Inhoudsindicatie ”deelgeschil: volledige proceskosten toegewezen omdat verzoek in essentie niet overeenkomt met voorlopig deskundigenbericht zoals bedoeld in art 202 Rv; proceskosten niet uitvoerbaar bij voorraad vanwege aard deelgeschilprocedure”
Vindplaatsen Rechtspraak.nl

Uitspraak
beschikking
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Afdeling privaatrecht, sectie handel en insolventie, locatie Alkmaar
zaaknummer / rekestnummer: C/14/144155 / HA RK 13-30
AJB/AS
Beschikking van 25 juli 2013

in de zaak van

[eiser],
wonende te Zandvoort,
verzoeker,
advocaat mr. A. van der Weijden te Haarlem,

tegen

Nationale Nederlanden N.V.,
statutair gevestigd en kantoorhoudende te ‘s-Gravenhage,
verweerster,
advocaat mr. T. Smith-Hussein te ‘s-Gravenhage.

Partijen zullen hierna ”[eiser]” en ”Nationale Nederlanden” worden genoemd.

1 De procedure

1.1  Het verloop van de procedure blijkt uit:
– het verzoekschrift tot het behandelen van een deelgeschil zoals bedoeld in artikel 1019w van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) en verder met producties van 19 februari 2013 van de zijde van [eiser];
– de brieven van 4 april 2013 van deze rechtbank, waarin partijen worden opgeroepen voor een mondelinge behandeling;
– het verweerschrift met producties tevens voorwaardelijk verzoek in reconventie van 24 mei 2013 van de zijde van Nationale Nederlanden;
– het verzoek tot wijziging van het verzoek;
– het proces-verbaal van de mondelinge behandeling met de daarin genoemde zittingsaantekeningen van de zijde van [eiser].

1.2 Ten slotte is beschikking bepaald. De inhoud van voormelde stukken geldt als hier ingelast.

2 De feiten

2.1 Op 27 maart 2008 heeft een aanrijding tussen twee auto’s plaatsgevonden. Daarbij zijn [eiser] als bestuurder van de ene auto en [persoon] als bestuurder van de andere auto betrokken. De auto van [eiser] is van achteren aangereden door Hendriks.

2.2 De auto van [persoon] is verzekerd bij Nationale Nederlanden. Nationale Nederlanden heeft de aansprakelijkheid voor het ongeval en de gevolgen daarvan aanvaard.

2.3 Partijen zijn met elkaar in contact getreden over de afwikkeling van de door [eiser] geleden schade. Nationale Nederlanden heeft de behandeling aan Andriessen Expertises overgedragen, van wie mr. Prins de contacten met [eiser] heeft onderhouden. Nationale Nederlanden heeft [eiser] een bedrag aan voorschot op de schadevergoeding betaald.

2.4 [eiser] heeft een verzoekschrift tot het behandelen van een deelgeschil aanhangig gemaakt.

3 De beoordeling

3.1 Partijen hebben ter zitting overeenstemming bereikt over het door [eiser] sub 1 tot en met 7 van zijn petitum in conventie verzochte en het door Nationale Nederlanden in reconventie verzochte (wat voor soort onderzoek, welke persoon als deskundige, tijdspad van het onderzoek, aan de deskundige te stellen vragen, bevel tot medewerking aan het deskundigenonderzoek), zodat daarover geen oordeel van de rechtbank meer nodig is. Over de verzochte vergoeding van de griffierechten en de volledige kosten van de advocaat van [eiser] (petitum sub 8 en 9) hebben partijen ter zitting geen overeenstemming bereikt. Ze hebben de rechtbank verzocht daarover een beslissing te nemen.

3.2  [eiser] heeft op de voet van artikel 1019aa Rv verzocht om vergoeding van de griffierechten en van de volledige kosten van zijn advocaat. Nationale Nederlanden heeft zich hiertegen verzet en heeft aangevoerd dat [eiser] oneigenlijk gebruik heeft gemaakt van de deelgeschillenprocedure omdat het aan de rechtbank voorgelegde verzoek in essentie het gelasten van een deskundigenonderzoek zoals bedoeld in artikel 202 Rv betreft, waarmee het verzoek het kader van de deelgeschillenprocedure te buiten gaat. Nationale Nederlanden stelt zich op het standpunt dat hieruit moet volgen dat de proceskosten van [eiser] op nihil moeten worden begroot. [eiser] heeft deze stelling gemotiveerd betwist.

3.3 De rechtbank ziet niet in dat het enkele feit dat er ook een andere procedure dan een deelgeschilprocedure mogelijk zou zijn op zichzelf reeds zou moeten leiden tot afwijzing van het verzoek om vergoeding van de proceskosten (nihilstelling). Deze opvatting verhoudt zich naar het oordeel van de rechtbank niet met de keuze voor een ruim toepassingsgebied van de deelgeschillenprocedure zoals terug te vinden is in de Memorie van Toelichting (”het toepassingsgebied van de deelgeschillenprocedure is niet beperkt tot specifieke verrichtingen”). Bepalend is of een verzoek voldoet aan de randvoorwaarden die voor de deelgeschillenprocedure zijn gesteld: een stagnatie in de buitengerechtelijke onderhandelingen die gericht zijn op het sluiten van een vaststellingsovereenkomst, een snelle beslissing van de rechter op een beperkt aantal geschilpunten, zodat partijen weer verder kunnen met hun onderhandelingen.

3.4 Nationale Nederlanden kan worden toegegeven dat, indien en voor zover het verzoek van [eiser] in feite zou neerkomen op een volledig voorlopig deskundigenonderzoek zoals neergelegd in artikel 202 tot en met 207 Rv het geschil niet geschikt zou zijn voor behandeling in een deelgeschillenprocedure. Die procedure strekt er immers toe dat een of meer deskundigen worden geraadpleegd voor het leveren van bewijs van stellingen van partijen, waarbij de rechtbank de totstandkoming van het deskundigenonderzoek bewaakt in die zin dat zij de hoedanigheid en persoon van een deskundige vaststelt, de deskundige benoemt, een voorlopig deskundigenonderzoek gelast, de financiële bevoorschotting en afrekening tussen partijen en deskundige coördineert en het rapport van de deskundige uiteindelijk doorgeleidt naar partijen. Dat vraagt veel tijd en inzet van de rechtbank. Dat verdraagt zich niet met de aard van de deelgeschillenprocedure.

3.5 Dat is hier echter niet het geval. Het verzoek van [eiser] is in essentie bedoeld om een struikelblok in de gestagneerde onderhandelingen tussen hem en Nationale Nederlanden uit de weg te ruimen door beantwoording van de vraag of onder de gegeven omstandigheden een neurologisch dan wel een neuropsychologisch onderzoek het meest aangewezen is en of het initiëren van het ene onderzoek afhankelijk moet worden gesteld van de uitkomsten in het andere onderzoek. Het verzoek is er verder (bijkomend) op gericht om te bewerkstelligen dat partijen, met inachtneming van het oordeel van de rechter, zelf de deskundige zullen benaderen en het onderzoek in gang zullen zetten en afhandelen. Met het oordeel over soort onderzoek, persoon van de deskundige, te stellen vragen en tijdspad is voor de rechtbank de kous af. De rechtbank is niet verzocht om de coördinatie van de totstandkoming en financiële afhandeling van het deskundigenbericht op zich te nemen. Naar het oordeel van de rechtbank past dit verzoek, mede in acht genomen de context van de onder punt 2.3 geschetste onderhandelingen waarin het is gedaan, binnen de randvoorwaarden van een deelgeschilprocedure.

3.6 De stelling van Nationale Nederlanden dat sprake is van oneigenlijk gebruik van de deelgeschillenprocedure omdat het aan de rechtbank voorgelegde verzoek in essentie het gelasten van een deskundigenonderzoek zoals bedoeld in artikel 202 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering betreft, wordt, gelet op het voorgaande, verworpen.

3.7 Nu ook niet gezegd kan worden dat de omvang van het verzochte te veelomvattend is om binnen de beperkingen van de deelgeschillenprocedure te beoordelen en evenmin dat het deelgeschil onnodig of onterecht is opgeworpen (partijen hebben ter zitting immers zelf het onder 3.5 geschetste struikelblok uit de weg geruimd) verwerpt de rechtbank de stelling van Nationale Nederlanden dat [eiser] de deelgeschilprocedure onnodig of onterecht heeft ingesteld.

3.8 De rechtbank zal, gelet op al het voorgaande, bepalen dat de volledige proceskosten van [eiser] voor rekening van Nationale Nederlanden komen, en zal deze ook begroten. Nu de aansprakelijkheid van Nationale Nederlanden vast staat, zal de rechtbank Nationale Nederlanden bovendien veroordelen tot betaling van de proceskosten aan [eiser].

3.9 Nationale Nederlanden heeft zich niet verzet tegen het door [eiser] gestelde bedrag aan salaris advocaat (na wijziging eis een bedrag van € 4.843,79). Het uurtarief en het aantal uren zoals vermeld op bijlage 13 bij de brief van 31 mei 2013 komt de rechtbank niet onredelijk voor. De rechtbank zal dit bedrag daarom overnemen. Nationale Nederlanden zal ook worden veroordeeld in de door [eiser] betaalde griffierechten van € 274,00. Uit een en ander volgt dat de totale proceskosten van [eiser] zullen worden begroot op het bedrag van € 5.117,79.

3.10 [eiser] heeft verzocht dat de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad wordt verklaard. De rechtbank ziet hiervoor geen aanleiding nu tegen deze beschikking geen hogere voorziening openstaat (artikel 1019bb Rv) en het verzoek om vergoeding van proceskosten ook geen geschilpunt is betreffende de materiële rechtsverhouding van partijen (1019cc Rv).

4 De beslissing

De rechtbank

4.1 bepaalt dat Nationale Nederlanden de kosten van dit deelgeschil dient te dragen en begroot deze kosten op het bedrag van € 5.117,79.

4.2 veroordeelt Nationale Nederlanden tot betaling van voormeld bedrag van € 5.117,79 aan [eiser].

4.3 wijst af het meer of overigens verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. A. Schotman en in het openbaar uitgesproken op 25 juli 2013.

Bent u deelnemer van het PIV? Vergeet dan niet om in te loggen Inloggen

Website by Webroots

Website by Webroots

hey