Jurisprudentie

Rb, deelgeschil: letsel na duw door bestuurder vanuit stilstaande auto; geen vordering op WAM-verzekeraar

  • Rechtbank Den Haag
  • 19 april 2017
  • ECLI:NL:RBDHA:2017:5212
  • C/09/524490

Verzoeker geeft, zittend op zijn fiets, een klap op een bestelbus, omdat hij meent dat deze een gevaarlijke situatie creëerde. Daarop pakt de bestuurder van de bus (verweerder) verzoeker vanuit het openstaande raam vast, waardoor verzoeker uit balans raakt en een breuk in de knie oploopt. Verweerder is hiervoor aansprakelijk. 1. De rechtbank oordeelt dat verzoeker geen vordering heeft op de WAM-verzekeraar ex art. 3 lid 1 WAM. De rechtbank is van oordeel dat het feitencomplex wel te duiden als een ruzie die zijn oorzaak vindt in het verkeer, maar niet als een verwezenlijking van het risico dat verbonden is aan het gemotoriseerd verkeer. Verzoeker is dan ook niet aan te merken als verkeersslachtoffer; zijn schade houdt geen verband met een risico dat eigen is aan het gebruik van een gemotoriseerd voertuig. 2. Kosten deelgeschil: € 4.055,64.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb: geen regres Waarborgfonds op eigenaar gestolen auto wegens onvoldoende zorg

  • Rechtbank Rotterdam
  • 16 maart 2016
  • ECLI:NL:GHAMS:2015:4813
  • C/10/483804 / HA ZA 15-912

Waarborgfonds Motorverkeer heeft schade die is veroorzaakt met gestolen auto vergoed en neemt regres op de eigenaar van de auto en diens WAM-verzekeraar. Het Waarborgfonds stelt dat de eigenaar ex art 185 lid 1 WVW aansprakelijk, omdat zij onvoldoende voorzorgsmaatregelen heeft genomen om te voorkomen dat de auto onrechtmatig door een derde zou worden gebruikt, nu eerder bij de woninginbraak de sleutel hiervan was gestolen. Door deze gebrekkige sleuteldiscpline zou sprake zijn van ‘doen of laten rijden’ in de zin van artikel 185 lid 2 WVW. De rechtbank wijst de vordering af. Het Waarborgfonds heeft onvoldoende onderbouwd dat sprake was van een gebrekkige sleuteldiscipline. De eigenaar heeft een stuurslot gebruikt en het Waarborgfonds heeft niet betwist dat dit in het algemeen een toereikende maatregel is.

Lees verder

Vaknieuws

Nieuwe app gelanceerd: MobielSchadeMelden

  • Verbond van Verzekeraars
  • 29 maart 2016

De geheel vernieuwde MobielSchadeMelden-app, die het Verbond van Verzekeraars, politie en verkeerskundig ict-bureau VIA vandaag lanceren, moet het voor gebruikers eenvoudiger maken om schade te melden. Automobilisten die schade rijden, hebben geregeld moeite om alle gegevens van het Europees schadeformulier goed in te vullen, zo stelt het Verbond van Verzekeraars. De nieuwe app moet de ongevalsregistratie makkelijker maken. De app vult veel gegevens automatisch in. Ook hoeven er geen tekeningen meer gemaakt te worden: foto’s volstaan. Daarnaast is het mogelijk om alle soorten aanrijdingen te registreren. Zo kunnen nu ook fietsers en voetgangers schade melden en kan er melding worden gemaakt van gewonden (letselschade).

Lees verder

Jurisprudentie

Rb: WAM-verzekering enkele uren ná ongeval afgesloten, Waarborgfonds aansprakelijk

  • Rechtbank Den Haag
  • 17 februari 2016
  • ECLI:NL:RBDHA:2016:1478
  • C/09/479146/HA ZA 14-1371

Op 11 juli 2013 vindt om 12.55 uur ongeval plaats tussen bromfietser en fietser. Op diezelfde dag om 20.06 uur wordt een verzekering aangevraagd. De rechtbank stelt vast dat het RDW-register vermeldt dat de WAM-verzekeraar op 11 juli 2013 WAM-verzekeraar van de bromfiets was. De WAM-verzekeraar heeft echter bewezen dat de registratie ten onrechte is geschied in de zin van artikel 13 lid 7 WAM, nu de verzekering voor de bromfiets op het moment van het ongeval nog niet was afgesloten en derhalve geen dekking bood. Dat betekent dat op het moment van het ongeval niet was voldaan aan de verzekeringsplicht van artikel 2 lid 1 WAM. Het Waarborgfonds dient, nu de verplichting tot verzekering niet is nagekomen, op grond van art 25 WAM de schade van de fietser te vergoeden.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb, deelgeschil: klep van kofferbak dichtslaan tegen voetganger is geen verkeersrisico WAM

  • Ongepubl. jurisprudentie, Rechtbank Midden-Nederland
  • 25 november 2015
  • 4310045 UE VERZ 15-387 SM/1152

Benadeelde loopt op parkeerplaats van IKEA langs auto waar een haar onbekende bestuurster aan het inladen is. Op het zelfde moment gooit de bestuurder de achterklep van de auto dicht; benadeelde breekt hierbij haar sleutelbeen. De bestuurder rijdt weg. Benadeelde dient een claim in bij het Waarborgfonds. Tussen partijen is in geschil of het ongeval valt onder de dekking van artikel 25 WAM; vereist hiervoor is dat het gaat om aansprakelijkheid voor schade die is veroorzaakt in het verkeer (art 3 WAM). De rechtbank oordeelt dat het dichtslaan van een achterklep van een auto en de mogelijke schadelijke gevolgen daarvan niet het gevaar is waartegen de WAM beoogt bescherming te bieden. Vordering afgewezen. Kosten deelgeschil vastgesteld op € 2.328,- (uurtarief € 225,-; gevorderd was: € 3.566,- ).

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: WAM-verzekeraar die schade uitkeerde tijdens narisico heeft regres op nieuwe kentekenhouder die geen WAM-verzekering afsloot

  • Hof Den Bosch
  • 29 september 2015
  • ECLI:NL:GHSHE:2015:3757
  • HD 200.135.161_01

Bekend is bij degenen die een rijbewijs hebben dat de kentekenhouder een verplichting heeft om een auto tegen aansprakelijkheid te verzekeren evenals het bestaan van het zogeheten narisico. Door het niet afsluiten van een WAM-verzekering heeft de nieuwe kentekenhouder gehandeld in strijd met de maatschappelijke zorgvuldigheid ten opzichte van ZLM die het narisico droeg. Het feit dat art. 15 WAM de verzekeraar de mogelijkheid van verhaal op een ander, de bestuurder, geeft, sluit niet uit dat de kentekenhouder ook aansprakelijk kan zijn op grond van art. 6:162 BW. Dat verbetert indirect de positie van benadeelden. De WAM is een bouwwerk waarin meerdere belangen zijn vervlochten. Honorering van een vordering als de onderhavige kan de financiële positie van een verzekeraar als ZLM verbeteren, waarmee ook de belangen van het verkeersslachtoffer zijn gediend.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: vordering benadeelde op WAM-verzekeraar en veroorzaker verjaard na aanvankelijke stuiting verjaring

  • Hof Arnhem-Leeuwarden
  • 22 september 2015
  • ECLI:NL:GHARL:2015:7098
  • 200.149.281/01

Verkeersongeval 2005, verjaring gestuit? Het hof oordeelt dat de vordering van benadeelde op (beweerdelijk) veroorzaker van het ongeval is verjaard. Weliswaar is de verjaring gestuit door als onderhandelingen aan te merken correspondentie tussen de benadeelde en de verzekeraar van de veroorzaker (art. 10 lid 5 WAM), maar nadien zijn zowel de verjaringstermijn van 3 jaar (tussen benadeelde en verzekeraar) als van 5 jaar (tussen benadeelde en veroorzaker) verstreken. Strafrechtelijke aangifte door de benadeelde, het horen van de veroorzaker door de politie en een vergeefse procedure ex art. 12 Sv worden niet aangemerkt als civielrechtelijke stuitingshandeling.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb, deelgeschil: benadeelde heeft zich onvoldoende ingespannen om identiteit van aansprakelijke vast te stellen, geen beroep op Waarborgfonds

  • Ongepubl. jurisprudentie, Rechtbank Midden-Nederland
  • 2 september 2015
  • C/16/391356 / HA RK 15-97 MAR

Scooterrijder komt op 25 mei 2013 ten val, doordat auto geen voorrang verleent. Hij wendt zich tot het Waarborgfonds Motorverkeer. 1. De rechtbank oordeelt dat benadeelde zich onvoldoende heeft ingespannen om de identiteit van de aansprakelijke partij te achterhalen. Geconstateerd wordt dat benadeelde enkel contact heeft opgenomen met een getuige. Toen daaruit bleek dat de getuige geen nadere gegevens, waaronder een kenteken, kon geven over de auto zag benadeelde geen verdere mogelijkheden. Benadeelde heeft toen geen verdere acties meer ondernomen. Benadeelde heeft weliswaar op 24 juni 2013 aangifte gedaan bij de politie, maar deze aangifte is naar het oordeel van de rechtbank te laat gedaan. Juist in een situatie waarin die aanknopingspunten op het eerste gezicht gering lijken mag van de benadeelde verwacht worden dat hij met voortvarendheid aangifte doet. 2. Kosten deelgeschil begroot op € 5.396,93.

Lees verder

RB: Deelgeschil; Waarborgfonds heeft verzoek tot schadevergoeding terecht afgewezen op art. 25 WAM

  • Rechtbank Limburg
  • 24 juni 2015
  • 3797796 \ OV VERZ 15-8

Fietser is bij wegversmalling ten val gekomen en heeft daarbij o.a. een breuk aan zijn rechterarm opgelopen. De bestuurder van de auto is gestopt om te vragen hoe het met hem ging. De gegevens van de bestuurder zijn niet opgenomen. Later is eiser een buurtonderzoek gestart en heeft hij aangifte bij politie gedaan. SWM heeft het verzoek tot schadevergoeding afgewezen op grond van art. 25 lid 1a van de WAM. Het meest verstrekkende verweer van SWM, dat er geen sprake is van een zogenaamde “hit and run”-situatie, faalt. De WAM stelt niet als vereiste dat tussen het motorrijtuig en de benadeelde (fysiek) contact moet zijn geweest. In de gegeven omstandigheden was het voor eiser en zijn echtgenote wel voldoende gelegenheid geweest de identiteit van de bestuurster en/of het motorrijtuig vast te stellen. Nu zij dat hebben nagelaten, komt aan eiser reeds om die reden geen beroep toe op artikel 25 WAM. Daarbij staat voor het verzoek in de weg dat de feitelijke toedracht van het ongeval — en dus de aansprakelijkheid van de bestuurster van het motorrijtuig — in het geheel niet vast staat. De kosten van eiser worden begroot op de door de door hem gestelde kosten ad € 2.898,00, minus de helft van het uurtarief voor de reistijd ad 176,25 is 2.721,75 (€ 3.276,94 inclusief btw. Het verzoek tot veroordeling van SWM in deze kosten wordt afgewezen.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: geen verjaring vordering na langdurig huiselijk geweld vanwege daardoor ontstane psychische toestand

  • Hof Den Bosch
  • 12 mei 2015
  • ECLI:NL:GHSHE:2015:1690
  • HD200.134.124_01

Stiefdochter is – evenals haar moeder en zusje -i n periode 1999-2003 ernstig en stelselmatig mishandeld door haar stiefvader. In 2005 is stiefvader hiervoor veroordeeld; in 2008 heeft stiefdochter hem aansprakelijk gesteld. Het hof verwerpt het beroep op verjaring. Het hof komt tot het oordeel dat de verjaringstermijn pas is gaan lopen vanaf 2003, toen de stiefdochter aangifte heeft gedaan. Het hof is van oordeel dat de stiefvader, gezien de duur, ernst en stelselmatigheid van de mishandelingen en bedreigingen, zodanig geestelijk letsel aan de stiefdochter heeft toegebracht dat zij als gevolg van de daardoor bij haar ontstane psychische toestand niet in staat is geweest haar vorderingsrecht eerder uit te oefenen. De verjaring is binnen vijf jaar na het moment van aangifte gestuit.

Lees verder

Jurisprudentie

HR: regres WAM-verzekeraar op verzekerde na aanrijding onder invloed van alcohol, oordeel hof over opzetuitsluiting onbegrijpelijk

  • Hoge Raad
  • 16 januari 2015
  • ECLI:NL:HR:2015:83
  • 13/06132

Regres WAM-verzekeraar op verzekerde na aanrijding onder invloed van alcohol. Verzekerde had gewoonte om met de auto naar de kroeg te gaan, daar 15-20 biertjes te drinken en met de auto naar huis te rijden. In de polisvoorwaarden is voorwaardelijk opzet uitgesloten van dekking; er is geen alcoholuitsluiting opgenomen. Het hof heeft verwezen naar Hoge Raad 13 januari 2006, ECLI:NL:HR:2006:AU3715, NJ 2006/282, waarin werd geoordeeld dat het algemene publiek dat een WAM-verzekering afsluit, niet geacht kan worden te weten, dat veelal in WAM-verzekeringen dekking is uitgesloten voor schade die is toegebracht onder invloed van alcohol. Het hof kwam tot het oordeel dat de verzekerde redelijkerwijs niet had hoeven te begrijpen dat de door hem veroorzaakte schade van dekking onder de WAM-verzekering was uitgesloten. Het hof oordeelde dat de WAM-verzekeraar derhalve geen beroep toekwam op de uitsluitingsclausule ter zake van voorwaardelijk opzet. De Hoge Raad vindt het oordeel van het hof onbegrijpelijk. De Hoge Raad oordeelt dat in deze zaak aan de orde is of verzekerde bij de totstandkoming van de verzekeringsovereenkomst heeft moeten begrijpen dat van dekking werd uitgesloten schade als gevolg van gedragingen zoals de onderhavige, te weten het besturen van de verzekerde auto na gebruik van een zeer aanzienlijke hoeveelheid alcohol, in samenhang met de gewoonte waarover verzekerde heeft verklaard. Het hof had moeten ingaan op de door de verzekeraar aangevoerde omstandigheden van het geval. Verwijzing naar een ander hof.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb, deelgeschil: betrokkenheid scooter niet aangetoond, Waarborgfonds niet aansprakelijk

  • Rechtbank Noord-Nederland
  • 15 januari 2015
  • ongepubliceerd
  • C/l 7/137005 / HA RK 14-124

Verzoeker stelt dat hij met zijn fiets ten val is gekomen, doordat een achterop komende scooter hem in het voorbij rijden heeft geraakt. De identiteit van de bestuurder van de scooter is onbekend. Een vriend die samen met verzoeker fietste heeft de aanrijding zelf niet gezien. Verzoeker vraagt een verklaring voor recht dat het Waarborgfonds Motorverkeer de schade dient te vergoeden. De rechtbank wijst het verzoek af. De verklaring van verzoeker zelf kan slechts ter aanvulling op ander, onvolledig bewijs worden gebruikt. Dit bewijs ontbreekt. Betrokkenheid motorrijtuig niet voorshands aangenomen. Het horen van getuigen kost te veel tijd, kosten en moeite voor een deelgeschilprocedure. Kosten deelgeschil vastgesteld op € 2821,21.

Lees verder

Jurisprudentie

Rb: verzoek om getuigen onder ede te horen op wiens schriftelijke verklaring bewijs in deelgeschilgeschilprocedure is gebaseerd

  • Rechtbank Rotterdam
  • 24 december 2014
  • ongepubliceerd
  • C/l 0/461843 / HA RK 14-870

De rechtbank wijst het verzoek van het Waarborgfonds tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor toe. In een deelgeschil achtte de rechtbank het Waarborgfonds aansprakelijk. Het Waarborgfonds wenst met het voorlopig getuigenverhoor te bewijzen dat de toedracht zoals door verweerder is gesteld niet vaststaat. Nu in het deelgeschil de beslissing over het bewijs van de toedracht is gebaseerd op schriftelijke verklaringen, waarbij de getuigen niet onder ede zijn gehoord, heeft het Waarborgfonds er belang bij om de getuigen thans onder ede te horen, om onduidelijkheden en discrepanties in de verklaringen opgehelderd te krijgen. De bodemrechter die weliswaar in beginsel gebonden is aan het oordeel van de deelgeschillenrechter kan daarop niettemin terugkomen, wanneer blijkt dat van onjuiste feiten is uitgegaan.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: geen doorstuiting verjaring ex art. 10 lid 4 WAM bij mishandeling na verkeersruzie

  • Hof Den Bosch
  • 16 december 2014
  • ECLI:NL:GHSHE:2014:5337
  • HD 200.112.901_01

Hof Den Bosch | 16 december 2014 | ECLI:NL:GHSHE:2014:5337 | HD 200.112.901_01
Mishandeling na verkeersruzie in 2003. Vordering op WAM-verzekeraar verjaard? In 2005 is benadeelde procedure gestart tegen dader. Het hof oordeelt dat art. 10 lid 4 WAM (vordering tegen verzekerde stuit verjaring WAM-verzekeraar) niet van toepassing is, zodat geen sprake is van doorstuiting van de verjaring. Het hof overweegt dat art 10 lid 4 WAM ruim moet worden uitgelegd, maar dat de bepaling niet onbegrensd is; het gaat niet om slachtoffers in het algemeen maar alleen om slachtoffers van het gemotoriseerde verkeer. De inzet van die vordering van benadeelde is gelegen in het optreden van de betrokkenen na en naar aanleiding van hun deelname aan het verkeer en niet in de hoedanigheid van verkeersslachtoffer. Vordering op WAM-verzekeraar afgewezen.

Lees verder

Jurisprudentie

Hof: WAM-verjaring na 3 jaar laat 5-jarige verjaringstermijn jegens veroorzaker onverlet, ook na doorstuiting WAM-verjaring

  • Hof Amsterdam
  • 15 juli 2014
  • ECLI:NL:GHAMS:2014:3050
  • 200.134.145/01

Ongeval 1996. WAM-verjaring is gestuit door onderhandelingen met verzekeraar (art 10 lid 1 WAM) , totdat verzekeraar de onderhandelingen in 2004 heeft afgebroken. Niet ter discussie staat dat onderhandelingen met verzekeraar ook stuitende werking hebben richting aansprakelijke partij (doorstuiting). Verzekeraar en aansprakelijke partij stellen dat de nieuwe termijn die in 2004 voor de verjaring van de rechtsvordering tegen de aansprakelijke partij is gaan lopen drie jaar bedraagt, zoals art. 10 lid 5 WAM bepaalt. Het hof oordeelt echter dat de nieuwe verjaringstermijn vijf jaar is. Art. 10 lid 5 WAM gaat uitsluitend over de verhouding tussen de benadeelde en de verzekeraar. Noch art. 10 WAM, noch enige andere wettelijke bepaling biedt een aanknopingspunt voor de juistheid van de stelling dat de nieuwe termijn voor de verjaring van de vordering tegen de aansprakelijke persoon ging lopen drie jaar is en niet vijf jaar (ex art 3: 310 BW) wordt genoemd. Verjaring jegens aansprakelijke partij tijdig gestuit in 2009.

Lees verder